(T)huis

Sinds ik mijn eigen kamertje op de Havenstraat verlaten heb, heb ik me daarna niet meer ergens thuis gevoeld op de plekken waar ik tijdelijk verbleef. Kwam dit doordat ik tussen andermans spullen leefde en niet die van mezelf, of omdat ik voor het eerst ging samenwonen en dus mijn ruimtes moest delen of miste ik überhaupt een bepaalde vastigheid? Ik heb de laatste tijd veel nagedacht over wat voor mij thuis betekent en of dit niet eerder een gevoel omvat dan een plek. Ik deel graag met jullie mijn bevindingen.

Voor mij is thuis zijn / komen in de basis een diepe uitademing, ofwel ontlading. Het gevoel dat je helemaal kan zijn wie je bent. Het gevoel dat je niet hoeft na te denken, maar gewoon kan zijn. Het gevoel van alles loslaten en je gedragen voelen. Je thuis voelen gaat in mijn beleving diep, omdat het te maken heeft met één van de meest basale behoeftes van het mens zijn; je veilig en geliefd voelen. Vooral die veiligheid hits home als je het mij vraagt. Haha ik lees dit na en zie nu pas de accuraatheid van mijn laatste zin (hit home). Ik heb mij de laatste weken op bepaalde momenten heel erg ontworteld gevoeld en dat is een heel naar, beangstigend en drukkend gevoel. Een gevoel waar ik het liefste niet mee wilde dealen, omdat het zo zwaar voelde. Gelukkig heb ik de afgelopen jaren geleerd dat ook hele heftige gevoelens en emoties op een gegeven moment weer wegebben, ook al voelt dat op het moment totaal niet zo. Ook weet ik uit ervaring dat de weerstand op het doorvoelen van de emotie het proces langer en zwaarder maakt. Het punt is alleen, je kunt dat wel weten, maar vaak kom je jezelf in dat proces weer opnieuw tegen en heeft de overgang van het hoofd (weten) naar het lichaam (voelen) tijd nodig. Voor mij was het heel helpend om op deze turbulente momenten troost te zoeken bij de mensen die mij het beste begrijpen en niet weg deinzen voor mijn innerlijke gevoelswereld. Dat is ten slotte ook je thuis voelen. Jezelf omringen met mensen die je met warme woorden en knuffels ontvangen, bij wie je je niet hoeft te schamen en gewoon helemaal (jezelf) kan zijn.

Als ik weer even terug ga naar dat gevoel van veiligheid kom ik in de basis altijd uit bij de relatie met mijn moeder. Zij fungeerde voor mij als anker, als vaste grond, als warme armen om in te kruipen als de wereld te veel en groots voelde. Dit is ook precies hoe kinderen zich veilig hechten, leerde ik tijdens mijn eerste jaar haptonomie. Ze durven de wereld te verkennen en op onderzoek uit te gaan, juist omdat ze weten en voelen dat er altijd armen zijn om op terug te vallen als het ze even niet meer lukt. Nu heb ik sinds het verlies van mijn moeder veel met deze thematiek en het gevoel van (on)veiligheid gestruggeld. Ik verloor grip en de vaste grond onder mijn moeten verdween. Ik moest opnieuw leren om op mijn eigen benen te staan en weer stappen te gaan maken. Dit ging met veel vallen en opstaan, zo omschreeef ik mijzelf niet voor niets als “bambi on ice” tijdens de introductieles van mijn eerste jaar haptonomie. (iedereen kreeg de opdracht een metafoor voor zichzelf uit te kiezen)

Na een tijdje ontdekte ik innerlijke veiligheid en dat heeft me veel gebracht, maar het ontbreken van een eigen plek (thuis), maakte mij opnieuw weer even wankel en dat is okee. Er zijn wel bepaalde spulletjes en manieren geweest die mij een meer geaard gevoel gaven en die zal ik hieronder delen:

• Mijn zoutlampje (het warme licht geeft mij altijd een geborgen gevoel)
• Mijn eigen dekbed en kussens
• Parfum Cartier La panthère (is mijn zus haar luchtje en ruikt heel snuggly)
• De matcha latte bij mijn favoriete koffietent Fortin
• Geurkaars die naar linnen ruikt
• Knuffeltje
• Koptelefoon (het even kunnen afsluiten van alle ruis om mij heen)
• Muziek van Norah Jones, Madeleine Peyroux en allerlei rustige jazzy muziek (draaiden wij vroeger thuis vaak)
• Stroopwafelsnippers (mijn ultieme comfortfood)
• De zee en het strand

Als jullie fijne aanbevelingen hebben dan hoor ik dat uiteraard graag!

P.s) Deze foto’s zijn opnieuw gemaakt door mijn lieve vriendje.

Liefs,

Judith