Ik vind het altijd lastig om mezelf te beschrijven in een korte column. Waarom?
1. Ik ben niet echt bepaald “kort van stof”, maar daar kom je vanzelf wel achter.
2. Het is een momentopname. Dat klinkt misschien raar, want je zou denken dat je persoonlijkheid redelijk hetzelfde blijft. Naar mijn mening is dat ergens ook wel zo, maar heb ik juist ervaren dat ik over de afgelopen jaren veel veranderd ben. Ik denk dat ik het gewoon spannend en tegelijkertijd beperkend vind om mezelf te definiëren.
3. Het is grappig, ik kan 101 manieren bedenken waarop ik mezelf aan jou kan voorstellen, maar uiteindelijk vorm jij een beeld van mij op basis van je eigen perceptie. Kortom, daar heb ik dus weinig controle over en dat is precies hetgeen ik spannend vind.
Naja nu ga je me ook juist beter leren kennen door de verscheidenheid aan posts die ik wil gaan schrijven, dus dat komt wel goed. Om je toch een beetje een beeld te geven. Ik ben 28 jaar en kom oorspronkelijk uit Gouda, maar woon nu al bijna 9 jaar alweer in het geliefde Den Bosch. Ik ben in 2022 samen gaan wonen met mijn vriend Jan en in oktober 2022 werd ons heerlijke mannetje Ted Ellie geboren. Ik houd van dansen met een biertje, ervaar de wereld op een intense manier, heb een onuitputtelijke interesse in mensen en moeite met oppervlakkige gesprekken, maak rare geluidjes als ik me gelukkig voel, word rustig van de zee, luister graag Spaanse muziek, reis het liefste naar plekken waar ik de taal spreek, verloor mijn moeder op mijn 24ste, ben ongeveer allergisch voor alles wat leeft en zweeft, geniet enorm van lekker eten met een passend wijntje, kan snel heel ongemakkelijk worden, vind de regen vaak comforting, erger me aan taalfouten, drink liters groene thee, bewonder mensen die goed kunnen luisteren, voel me senang op plekken waar de esthetiek klopt, kleed me graag in kleurrijke combinaties, lees graag boeken en tot slot droom ik van een simpel leven waarin ik dichtbij mezelf kan blijven en andere mensen kan helpen.
liefs,
Judith
