Ruimte is voor mij een basisbegrip om mij vrij en gelukkig te voelen. Zo omschrijft Els van Steijn zeven kernwaarden die voor elk persoon verschillend kunnen zijn, maar cruciaal zijn om lekker in je vel te zitten. Vaak is het een ontdekkingstocht om erachter te komen wat dit voor jou is. Zo noemt Els zelf als voorbeeld dat esthetiek voor haar o.a een belangrijke waarde is om zich ergens fijn te kunnen voelen. Ik leg graag uit waarom ruimte voor mij zo belangrijk is en misschien ontdek jij hierin dat dit ook voor jou geldt. Nu wil ik mezelf niet volledig ontkrachten, maar ik denk wel dat ruimte voor elk mens tot de basisbehoeften behoort. De mate waarin je dit nodig hebt, verschilt denk ik echter wel per persoon.
Ruimte kan iets tastbaars zijn zoals de plek waarin je je begeeft. Denk aan een knusse woonkamer, een overvolle trein of juist een houten bankje middenin de natuur. Echter ga ik hierin uitdiepen over de ontastbare variant die je niet kunt zien, maar wel duidelijk kunt voelen. Vaak word je je pas gewaar van de waarde van ruimte als je er een tekort in ervaart. Ik noem dat vaak dat mijn ruimte te klein wordt.
Als ik weinig ruimte ervaar dan word ik snel overprikkeld, vermoeid, gefrustreerd en laat ik niet de leukste kant van mijzelf zien. Ook ontstaan vanuit dit tekort vaak de angstige, obsessieve gedachten die mij parten spelen. Dit zijn echter niet de primaire emoties, maar eerder de bovenlaag of anders verwoord de secundaire emoties die omhoog komen. In feite dus een vorm van onderdrukking. Mijn vriend zei laatst dan ook heel passend: “Je had ruimte nodig om ruimte te kunnen maken”. In dat ruimte maken, komen dan pas de onderdrukte gevoelens aan de oppervlakte. Een ander waarmee je een ruimte deelt, kan overigens heel goed voelen wanneer je in primaire of secundaire emoties zit. Secundaire emoties voelen zwaar aan terwijl primaire emoties zorgen voor opluchting en verheldering. Zo is het makkelijker om een ruimte te delen met iemand die zijn ware emoties toont dan wanneer deze zijn verpakt in brokken irritatie, gespeelde blijheid of geveinsde zelfverzekerdheid.
In de haptonomie is ruimte een relationeel kernbegrip waar je veel mee oefent. Ruimte is namelijk per definitie vaak alleen voelbaar in relatie tot een ander of wel bij intermenselijk contact. Je oefent dan bijvoorbeeld hoe je de ruimte met een ander kunt delen zonder verlies van jezelf te ervaren. Een hele opgave kan ik je uit eigen ervaring vertellen ;). In feite ervaar je namelijk pas echt dat je de ruimte met een ander kan delen als je helemaal jezelf kunt zijn. Dit betekent dat je niks voor een ander hoeft op te lossen, niet voor een ander hoeft te zorgen en dat je je dus in essentie niet hoeft aan te passen. Je bent precies zoals je bent en de ander is ook volledig in zijn eigen energie zonder zichzelf klein, groot of onzichtbaar te maken. In andere woorden, je draagt allebei jezelf, maar je bent wel met elkaar in verbinding.
Om op deze manier een ruimte te delen, is het essentieel dat je leert kennen wat jouw behoeften zijn en waar je eigen grenzen liggen. Zo kun je dit namelijk aangeven en zal het de werkelijke verbinding niet in de weg zitten. De theorie is voor mij persoonlijk helder anders zou ik het ook niet zo op papier kunnen zetten. Ook klinkt het relatief makkelijk als ik het nalees, maar vergis je niet, in mijn ogen is dit één van de lastigste dingen om te verwezenlijken en tegelijkertijd ontzettend de moeite waard, want er is niks vervullenders dan je diep verbonden voelen met een ander mens.
Ik ben benieuwd wat voor rol ruimte in jouw leven speelt. Stuur me gerust een berichtje in mijn dm of voel je vrij om hieronder een reactie achter te laten.
Liefs,
Judith
Geef een reactie